دکتر محمد کاظم کهدوئی

نیمۀ شعبان

شعری اینترنتی برای امام زمان(ع)

جمعه شد و خانه چه دلگیر شد               آمـدنت ای مه من دیـر شـد
ما خجل از روی غریبان شدیم             پیش همه سر به گریبان شدیم

بغض گرفته است گلوی مرا               شرم عرق شسته چو روی مرا

گرچه همه عاشق کویت شدند               مــــــدعـــی دیدن رویت شدند

گفت کسی آمدنت دیر نیست                دیدنت افسوس که تقدیر نیست

پر شده از خاطر تو خانه ام                  رای من و خاطر و رایـانه ام

صفحۀ کیبورد وجودم همه                     پر شده از نام تـو و زمـزمه

نیمۀ شعبان شد و آذین شدیم           جمله روی نام تو ساین این شدیم

حافظه ام پر شده از یاد تو                  دهکـــــدۀ دل همـه دلشـــاد تو

می زند از هر طرفی بازتاب                 فولدِر نام تو روی دسک تاب

هی بغل نام تو تیک می زنم                  یا روی نام تو کلیک می زنم

هرچه به غیر تو اِدیت می کنم                کنترل و آلت و دِلیت می کنم

صفحۀ دل را به تو پرورده ام                 نام تو صد بار کپی کرده ام

صفحۀ رایانۀ من جز تو کیست             پنجرۀ خانۀ من جز تو کیست؟

نیست چو ایمیژ تو صد حیف شد              نام تو بر لوح دلم سـیو شد

حفظ شدم نام تو را مو بمو                     دربه در صد موتور جستجو

هرچه موتور بود اینِستال شد                  در همه جا نام تو دنبال شد

خسته شد این سینه و این حنجره             جمعه شد و باز من و پنجره

صفحۀ اصلیّ همه آبی است                   شایدم این پنجره قلابی است

ما همه از خون جگر لک زدیم                بسکه برای تو پیامک زدیم

می گذرد روز و مه و سالها                   باز اِرور می خورد ارسالها

گرچه گرفتاری ما وُردِ ماست            مشکل اصلی همه پسورد ماست

خسته ز گُوگِل سوی یاهو شدم            مشترک این سو و آن سو شدم

هرچه که نود و چی چی اِسکای بود       نصب شد اما همه بی پای بود

سایت شما البته فیلتر نبود                      لازم فیس بوک و تویتر نبود

صفحۀ رایانۀ ما طوسی است           قفل شکنها همه ویروسی است

رمز ورود تو فقط هوی ماست               نُدبۀ ما گوگل و یاهوی ماست

                                                       24/4/1390 شانگهای