به نام خدا

 

گزارشی از برگزاری مراسم نوروز 1392 خورشیدی، در دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای

 


به همت بخش فارسی دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای، و مساعدت وابستگی فرهنگی کشورمان، مراسم بزرگداشت نوروز، و آغاز سال 1392 خورشیدی، در دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای برگزار شد که در حقیت به پیشواز نوروز و بهار رفتند.

در این مراسم، ابتدا خانم لی یو هویی، مدیر بخش فارسی، ضمن خوشامد گویی به حاضران از برگزاری این مراسم که باعث آشنایی بیشتر دانشجویان با فرهنگ و آداب ایران می شود، ابراز تشکر و سپاس کرد

پس از آن یکی از دانشجویان، غزلی از حافظ را با مطلع: نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد...: قرائت کرد. پس از آن خانم وانگ رونگ زینگ، از استادان بخش فارسی نیز با تبریک سال نو به مهمانان، در خصوص برگزاری مراسم و اهمیت آن مطالبی بیان داشت؛ سپس آن آقای مهردادِ رخشنده، وابستۀ فرهنگی سرکنسولگری ج.ا.ایران در شانگهای، سخنانی پیرامون چهار فصل سال و ویژگیهای آن، و نوروز و روز طبیعت بیان داشت. وی برگزاری چنین مراسمی را باعث آشنایی دانشجویان و دیگر مهمانان چینی با فرهنگ و رسوم و آداب مردم ایران دانست.

   دکتر محمدکاظم کهدویی، استاد اعزامی از ایران، با قرائت دعای تحویل سال و ترجمه و اهمیت آن که به چینی نیز برای مهمانان غیر فارسی ترجمه شد، مطالب تحقیقی خود را در بارۀ نوروز و مراسم آن، و سنتهایی که از سالیان دور باقی مانده، و سفرۀ هفت سین و نمادهایی که در سفرۀ هفت سین قرار می گیرد و...، ایراد کرد.

پخش آهنگ ویژه تحویل سال، و چند سرود بهاری نیز از طریق ویدیو - تلویزیون برای حاضران از دیگر برنامه های این مراسم بود.

زیبایی سفرۀ هفت سین و تازگی مراسم  آن، باعث شده بود که هرکسی برای یادگاری با آن سفره عکس بگیرد و ابراز احساسات کند.

در این مراسم، دانشجویان سال چهارم که سال گذشته نوروز در ایران بودند، و همچنین تعدادی از دانشجویان فارغ التحصیل سالهای گذشته که به دعوت بخش فارسی به بخش فارسی و اتاق ایران آمده بودند، برای اولین بار در مراسم ویژه سال نو شرکت می کردند.

تعدادی از دانشجویان بخش عربی، و فرانسه، و کارکنان دانشکدۀ زبانهای شرقی نیز دراین مراسم حضور داشتند که علاوه بر آشنایی با مراسم سال نو ایرانی، به سبک ایرانی نیز با شیرینی و میوه و آجیل پذیرایی شدند که برای آنان بسیار جالب و دوست داشتنی بود.

هدایایی نیز از طرف وابستگی فرهنگی کشورمان، به رسم یادبود، به استادان و دانشجویان بخش فارسی اهدا شد